Speaker
Description
Tahap pencapaian akademik yang tinggi merupakan faktor utama dalam penyaringan dan penentuan staf akademik di peringkat institusi pengajian tinggi. Hal ini kerana, tenaga pengajar yang direkrut bukan sahaja perlu memiliki kompetensi daripada sudut kemahiran pedagogi dan juga andragogi tetapi juga cekap secara mendalam dalam bidang masing-masing. Namun, golongan yang memiliki pencapaian yang tinggi sering dikaitkan dengan kegelisahan (anxiety) dengan jangkaan-jangkaan negatif hasil daripada pencapaian atau kejayaan dalam bidang kerjaya masing-masing. Misalnya, kenaikan pangkat akademik, penerbitan jurnal berimpak tinggi, mengetuai projek penyelidikan atau pengarah kepada mana-mana pusat akademik di universiti. Secara zahirnya, pencapaian-pencapaian tersebut memberikan gambaran kebolehan seorang staf akademik, namun tanggungjawab yang semakin bertambah akan memberikan tekanan esktrem kepada staf akademik. Justeru, kajian ini dilaksanakan bagi meneliti sejauh mana ketakutan akan kejayaan berkolerasi dengan komitmen berorganisasi dalam kalangan staf akademik. Kajian ini merupakan kajian kuantitatif yang disertai oleh seramai 285 orang staf akademik Universiti Malaysia Sabah (UMS). Dapatan menunjukkan bahawa wujud hubungan positif dan sederhana secara signifikan di antara ketakutan akan kejayaan dengan komitmen berorganisasi dengan nilai (r = 0.419, p < .001). Hasil kajian menggambarkan bahawa ketakutan akan kejayaan wujud dalam kalangan staf akademik dan berkemungkinan menimbulkan konflik dalaman sama ada mereka perlu untuk meningkatkan pencapaian ataupun kekal di posisi sedia ada.
